در يک روز بهاری

همانند برگ ،

به روی شاخه گلی روييد م .

ماه ها درکنار آن گل ،

که حالا يارم شده بود زندگی کردم .

وروز به روز سبزتر می شد م

ولی افسوس که با آمدن پاييز

رنگ من با بی مهريه يار زرد شد

واو بدون آنکه بداند دل کندن چقدر برايم سخت است

مرا با بی رحمی از خود جدا کرد .

وبا اين کارش ،

مرا به دست باد بی رحم روزگار سپرد ؛

روزگاری که همه در آن بی مهر و وفايند .

روزگاری که در آن عشق مرده است .

آنقدر برای غم و اندوه دلم اشک ميريزم ،

تا که روزی همانند شمع آب شوم .

وهمانند شمع بسوزم و فنا شوم .

همانند شمعی که پس از آب شدنش از آن چيزی باقی نمی ماند .

و همانند شمعی که پس از سوختنش به زير قدمهای عاشق کشتگان نيست می شود .

همانند شمعی که پس از آب شدنش با خاک يکسان می شود .

و همانند شمعی که پس از سوختنش به ابديت می رود .

 

خواب بود م و با شنيدن صدايت به يکباره ازجا پريد م

اما هرچه نگاه کرد م سايه ات را هم نديد م .

به من بگو نازنينم

کجای قلبم خانه داری ؟!

که هرجا می روم صدايت را می شنوم ،

ولی از خودت نشانی نمی يابم .

به من بگو نازنينم

چراچهره ات را از من پنهان می کنی ؟

چرايکد م نمی آيی کنارم ، تا تورادرآغوش بگيرم و ازتنهاييم برايت بگويم ؟

به من بگو نازنينم

چرامراعاشق چشمانت کردی درحالی که مرا نمی خواهی ؟

به من بگو نازنينم تا بدانم ...

گل من ، سخنی کوتاه با تو دارم

    گوش کن زمزمه های تلخ مرا

    گوش کن که ازتوخواسته ای دارد دل من

    گل من ، من می خواهم برای تو همچون شمع باشم و پروانه ;

    شمع باشم تا به پايت ، تاعمر دارم بسوزم .

    وپروانه باشم تا آنقدربه دورسرت بگردم تا که روزی فدايت شوم .

    گل من ، می دانم خواسته ام کم است و بی ارزش

    ولی از تو می خواهم دست رد به سينه ام نزنی

    وبا نه گفتنت آتش به جانم نيندازی .

گلکم می دانم انتظاری را که تو می کشی چقدر سخت است .

 

         ولی دوست خوبم دیدن روی یار شیرین است ،

 

                  پس انتظارش را هم شیرین بدان .

 

      چرا که با آمدنش تمام دلتنگی هایت از بین می رود .

    اگر می بینی گاهی از گفتن جمله ی دوستت دارم امتناع می کنم .

          می خواهم آن را از سکوتم ، که فریاد دلم هست بشنوی

   چرا که گاهی ممکن است زبان سخن از روی مجبوری یا دروغ باشد

ولی صدای دل دروغ نیست پس آن را دریاب که به عشق تو فریاد می زند .

در اندرون من خسته دل پا نگذارید

                       چرا که خالی از احساس است

                                            ممکن است شما را هم در خود فرو کند .

روزی اسمت را یار گذاشتم

تا همانند یار برایم عزیز باشی

ولی ای یار ،

کجایی که ببینی مرغ دلم بی تو در حال پرپر شدن است؟

کجایی که ببینی شمع وجودم

 

بی تو درحال سوختن و فنا شدن است؟

کجایی که ببینی عاطفه ی تو بدون یار ، سنگ دل و بی مهر شده است؟

کجایی تا تنهاییم را باور کنی ؟

          تموم این خاطره های خوب ،

 

            تموم این روزهای قشنگ ،

 

                     می گذره ...

 

         چون تو روزی از من می گذری

 

و مرا به دست باد بی رحم روزگار می سپاری .

                          اگر راهیه سفر هستی

 

                         سر راهت مانعی نیست

 

                        سر راهت یک قلب است ،

 

             قلبی که راه عاشقی را روزی با تو طی کرد .

 

      قلبی که روزی فکر می کرد تا ابد معشوق تو خواهد ماند .

 

قلبی که روزی با شنیدن صدای تو و با دیدن تو به آرامش می رسید .

 

                قلبی که با رفتنت همانند شیشه می شکند ،

 

              و همانند سنگ باعث شکستن قلبها می شود ،

 

             و همانند شمع روزی می سوزد و فنا می شود .

            

آهای ، تویی که به دیارغربت سفر کرده ای

 

   کجا می بری آن دل سرگشته ی مرا ؟

 

  دل عاشق و شیدایم را به من باز گردان

 

  چرا که می خواهد زندگی تازه ای را ،

 

    همراه با معشوق تازه ای آغاز کند

 

            چرا که می خواهد ،

 

      تو را به فراموشی خاطر بسپارد

 

هنوز چشمانم برای تو بارانی ست

 

هنوز لبهایم روزی هزار بار نام تو را زمزمه می کنند

 

هنوز دلم برای دید نت پرمی زند

 

و هنوز کلبه ی عشقت درون قلبم پا برجاست

 

بیا که هنوزهم وجودم از عشق تو سرشار است

 

بیا گلکم ،

 

بیا ...

 دوستان ببینید که با سن کمم چگونه آفتاب لب بام شدم .

 

    ببینید دنیا با تمام زیباییهایش چگونه برایم تیره وتار شده

 

               ببینید وبپرسید که کجاست آن یار وفادار 

       

        کجاست آن کس که هردم هوس سوختن مرا می کند 

 

                    ولی یکدم ،

 

           یکدم نمی آید تا نظاره گر این سوختن باشد .

     

              نمی آید تا نظاره گر این فنا شدن باشد .

 

                   نمی آید ... او هرگز نمی آید .

بیا فراموش کنیم آنچه در این زمانه به ما کردند .

 

بیا بگذریم از کوچه های احساس و صداقت .

 

بیا دل نبندیم به این دنیا و رویاهایش .

 

بیا فراموش نکنیم که خداوند یاربی کسان است .

              دوست خوبم اشکهایت را پاک کن .

 

           و قلبت را پر ازعشق به  خدا سرشارکن .

 

چراکه هیچ کس لیاقت اشکها ی همچون مروارید تورا ندارد .

 

        و هیچ کس هم لیاقت عشق پاک تو را ندارد .